Philosophy Café - Φιλοσοφικό Καφενείο

Justus Lipsius and his Pupils (The Four Philosophers), Galleria Palatina (Palazzo Pitti), Florence, Peter Paul Rubens, 1611-14 Διαβάστε το έργο τουΦλαμανδού Στωϊκού Justus Lipsius , De constantia in publicis malis και ανακαλύψτε αν έχει επηρεάσει το έργο του Καβάφη. (" Ιθάκη ").

Ο ποιητής Joseph Brodsky Μπρόντσκι πίστευε πως ο μόνος τρόπος για να νικήσει κανείς την πλήξη είναι να την αγκαλιάσει και να παραδοθεί απόλυτα σε αυτήν. "Οταν σε κυριέψει η πλήξη, άφησέ την να σε συντρίψει. Βυθίσου σε αυτήν μέχρι τον πάτο. Οσο συντομότερα πιάσεις πάτο τόσο συντομότερα θα ξαναβγείς στην επιφάνεια...». Πηγή: In Praise of Boredom by Joseph Brodsky (1940-1996), Russian-born American poet Ο Καθηγητής της Φιλοσοφίας Lars Svendsen βγάζει το συμπέρασμα ότι εκείνο που συνήθως σπρώχνει τους ανθρώπους να κάνουν κάτι είναι πιο πολύ η πλήξη παρά η σκέψη. Υπάρχει μπόλικη πλήξη γύρω μας. Μπορεί να είμαστε πνιγμένοι στη δουλειά και ωστόσο να πλήττουμε. Πηγή: A Philosophy of Boredom by Lars Svendsen

Nάναι σα να μας σπρώχνει ένας αέρας μαζί προς έναν δρόμο φειδωτό που σβει στα χάη, και σένα του καπέλλου σου βαμμένη φανταιζί κάποια κορδέλλα του, τρελλά να χαιρετάει. Kαι νάν’ σαν κάτι να μου λες, κάτι ωραίο κοντά γι’ άστρα τη ζώνη που πηδάν των νύχτιων φόντων, κι’ αυτός ο άνεμος τρελλά, –τρελλά να μας σκουντά όλο προς τη γραμμή των οριζόντων. Kι’ όλο να λες, να λες, στα θάμβη της νυκτός για ένα –με γυάλινα πανιά– πλοίο που πάει όλο βαθειά, όλο βαθειά, όσο που πέφτει εκτός: όξ’ απ’ τον κύκλο των νερών –στα χάη. Kι’ όλο να πνέει, να μας ωθεί αυτός ο αέρας μαζί πέρ’ από τόπους και καιρούς έως ότου –φως μου– –καθώς τρελλά θα χαιρετάει κείν’ η κορδέλλα η φανταιζί,– βγούμε απ’ την τρικυμία αυτού του κόσμου Πηγή: ΓιάννηςΣκαρίμπας, "Φαντασία"

- Δεν θέλω να με αγαπάς ως μ' αγαπούν οι άλλοι, μ' αγάπην ομοιάζουσαν της αύρας τας ριπάς. Το αίσθημα του έρωτος στιγμήν, ως άνθος, θάλει. Εδώ υπάρχει θάνατος· αλλού να μ' αγαπάς! - Αλλού; και που να σ' αγαπώ; και που δεν είναι μνήμα; Επάνω, κάτω, εις την γην, τας σφαίρας τας λοιπάς; Παντού ευρίσκεται, το παν θανάτου είναι κτήμα· Παντού υπάρχει θάνατος· εδώ να μ' αγαπάς... Εδώ, εδώ! πριν την ζωήν ο θάνατος μαράνη και φθινοπώρου πριν ιδείς ημέρας σκυθρωπάς· ταχύτερον ο έρως σου ο μέγας θ' αποθάνει· πολύ πριν παύση η ζωή, θα παύσης ν' αγαπάς... - Όταν η νυξ τον ήλιον καλύπτη της ημέρας κι υπο νεφέλας θάπτεται το φως αγριωπάς, μυρίους βλέπει σχίζοντας τα σκότη της αστέρας... Έρως και φως είναι παντού· παντού να μ' αγαπάς! - Κόρον και λήθην η ψυχή, πριν η εκπνεύση, πνέει· και της αγάπης η στιγμή πολλάς έχει τροπάς· του μακροτέρου έρωτος βραδύτερον εκπνέει κι η βραχυτέρα ύπαρξις· εδώ να μ' αγαπάς! - Κι εδώ, κι εδώ θα σ' αγαπώ, κι υπό την γην, κι επάνω...

Πού είν' η Αλήθεια; Μην πλανάν εσέ βαθιονόητα λόγια τάχα? την πηγή της δεν τη βρίσκειςμέσα σου, άνθρωπε, μονάχα. Θα τη βρης παντού στο ταίριασμα - ω αρραβώνας λυτρωτής! - της καρδιάς σου και του νου σου με τα πάντα της ζωής. Πηγή: ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ (Από το Δωδεκάλογο του Γύφτου)

Πηγή: Raffaello Sanzio (1483-1520) Scuola di Atene, (1509-1510) Stanza della Segnatura (Vaticano).

εαν ταις γλωσσαις των ανθρωπων λαλω και των αγγελων αγαπην δε μη εχω γεγονα χαλκος ηχων η κυμβαλον αλαλαζον καν εχω προφητειαν και ειδω τα μυστηρια παντα και πασαν την γνωσιν καν εχω πασαν την πιστιν ωστε ορη μεθιστανειν αγαπην δε μη εχω ουθεν ειμι καν ψωμισω παντα τα υπαρχοντα μου καν παραδω το σωμα μου ινα καυχησωμαι αγαπην δε μη εχω ουδεν ωφελουμαι η αγαπη μακροθυμει χρηστευεται η αγαπη ου ζηλοι ου περπερευεται ου φυσιουται ουκ ασχημονει ου ζητει τα εαυτης ου παροξυνεται ου λογιζεται το κακον ου χαιρει επι τη αδικια συγχαιρει δε τη αληθεια παντα στεγει παντα πιστευει παντα ελπιζει παντα υπομενει η αγαπη ουδεποτε πιπτει ειτε δε προφητειαι καταργηθησονται ειτε γλωσσαι παυσονται ειτε γνωσις καταργηθησεται εκ μερους γαρ γινωσκομεν και εκ μερους προφητευομεν οταν δε ελθη το τελειον το εκ μερους καταργηθησεται οτε ημην νηπιος ελαλουν ως νηπιος εφρονουν ως νηπιος ελογιζομην ως νηπιος οτε γεγονα ανηρ κατηργηκα τα του νηπιου βλεπομεν γαρ αρτι δι εσοπτρου εν αινιγματι τοτε δε προσωπον προς πρ...