Γράμματα, ΙΙ

…Denn was ich ?ber Ihre Neigung zum Zweifel sagen k?nnte oder ?ber Ihr Unverm?gen, das ?u?ere und innere Leben in Einklang zu bringen, oder ?ber alles, was Sie sonst bedr?ngt -: es ist immer das, was ich schon gesagt habe: immer der Wunsch, Sie m?chten Geduld genug in sich finden, zu ertragen, und Einfalt genug, zu glauben; Sie m?chten mehr und mehr Vertrauen gewinnen zu dem, was schwer ist, und zu Ihrer Einsamkeit unter den anderen. Und im ?brigen lassen Sie sich das Leben geschehen. Glauben Sie mir: das Leben hat recht, auf alle F?lle. Und von den Gef?hlen: Rein sind alle Gef?hle, die Sie zusammenfassen und aufheben; unrein ist das Gef?hl, das nur eine Seite Ihres Wesens erfa?t und Sie so verzerrt. Alles, was Sie angesichts Ihrer Kindheit denken k?nnen, ist gut. Alles, was mehr aus Ihnen macht, als Sie bisher in Ihren besten Stunden waren, ist recht. Jede Steigerung ist gut, wenn sie in Ihrem ganzen Blute ist, wenn sie nicht Rausch ist, nicht Tr?be, sondern Freude, der man auf den Grund sieht. Verstehen Sie, was ich meine? Und Ihr Zweifel kann eine gute Eigenschaft werden, wenn Sie ihn erziehen. Er mu? wissend werden, er mu? Kritik werden. Fragen Sie ich, sooft er Ihnen etwas verderben will, weshalb etwas h??lich ist, verlangen Sie Beweise von ihm, pr?fen Sie ihn, und Sie werden ihn vielleicht ratlos und verlegen, vielleicht auch aufbegehrend finden. Aber geben Sie nicht nach, fordern Sie Argumente und handeln Sie so, aufmerksam und konsequent, jedes einzelne Mal, und der Tag wird kommen, da er aus einem Zerst?rer einer Ihrer besten Arbeiter werden wird, - vielleicht der kl?gste von allen, die an Ihrem Leben bauen…

Ότι θα είχα να σας πω για την κλίση σας στην αμφιβολία η για την αδυναμία σας να συνταιριάσετε την εξωτερική με την εσωτερική ζωή σας, ή για κάθε άλλο σας πρόβλημα- σας τόχω κιόλας πει: εύχομαι, άλλη μια φορά, να βρείτε αρκετή καρτερία μέσα σας, για να υποφέρετε, κι αρκετή απλότητα για να πιστέψετε.
Εμπιστευτείτε, ολοένα και περισσότερο, σ’ ότι είναι δύσκολο, και στη μοναξιά σας. Για τ’ άλλα, αφήστε τη ζωή ν΄ ακολουθήσει το δρόμο της. Πιστέψτε με: η ζωή έχει δίκιο παντού και πάντα. Κι όσο για τα αισθήματα: αγνά είν΄ όλα τα αισθήματα που σας κάνουν ν΄ αυτοσυγκεντρωνόσαστε και ν’ ανυψωνόσαστε. Χυδαίο είναι το αίσθημα που αγκαλιάζει μονάχα μία πλευρά της ύπαρξης σας και που, έτσι, σας παραμορφώνει. Κάθε τι που σας αξαίνει περισσότερο απ’ ότι, και στις καλύτερες ώρες σας, ήσαστε ως σήμερα, είναι καλό. Κάθε έξαρση είναι καλή, φτάνει νάχει απλωθεί σ’ όλο σας το αίμα, φτάνει να μη είναι παραζάλη ή ταραχή, παρά μόνο χαρά, χαρά διάφανη ως τα βάθη της!. Καταλαβαίνετε τι θέλω να πω;
Κι η αμφιβολία σας ακόμα μπορεί να γίνει πολύτιμο χάρισμα, άμα την πλάσσετε όπως πρέπει και την κάνετε όργανο γνώσης, όργανο κριτικής. Ρωτάτε την, κάθε που θα θελήσει ν’ αφανίσει κάτι, τι άσκημο του βρίσκει, ζητάτε της αποδείξεις, εξετάζετε την προσεχτικά: ίσως να δείτε τότε, πως είναι δισταχτική και φθαρμένη, ή ίσως πάλι, πως βρήκε το δρόμο. Προπάντων όμως να μην υποχωρείτε μπροστά της, ζητάτε της κάθε φορά να σας αραδιάζει τα επιχειρήματα της – μην το ξεχάσετε αυτό ποτέ (σημ.: concedo nulli). Και θάρθει μέρα που ο Χαλαστής αυτός θα γίνει ένας απ΄ τους καλύτερους δουλευτές σας, - ο πιο έξυπνος ίσως απ’ όλους που δουλεύουν στο χτίσιμο της ζωής σας….


Πηγή: Ein Brief an Franz Xaver Kappus von Rainer Maria Rilke
Aus Furuborg, Jonsered, in Schweden am 4. November 1904

P.S. Η μετάφραση είναι του Μάριου Πλωρίτη