…Hier, wo ein gewaltiges Land um mich ist, ?ber das von den Meeren her die Winde gehen, hier f?hle ich, da? auf jene Fragen und Gef?hle, die in ihren Tiefen ein eigenes Leben haben, nirgend ein Mensch Ihnen antworten kann; denn es irren auch die Besten in den Worten, wenn sie Leisestes bedeuten sollen und fast Uns?gliches. Aber ich glaube trotzdem, da? Sie nicht ohne L?sung bleiben m?ssen, wenn Sie sich an Dinge halten, die denen ?hnlich sind, an welchen jetzt meine Augen sich erholen. Wenn Sie sich an die Natur halten, an das Einfache in ihr, an das Kleine, das kaum einer sieht, und das so unversehens zum Gro?en und Unerme?lichen werden kann; wenn Sie diese Liebe haben zu dem Geringen und ganz schlicht als ein Dienender das Vertrauen dessen zu gewinnen suchen, was arm scheint: dann wird Ihnen alles leichter, einheitlicher und irgendwie vers?hnender werden, nicht im Verstande vielleicht, der staunend zur?ckbleibt, aber in Ihrem innersten Bewu?tsein, Wach-sein und Wissen…
… Εδώ, στην αγκαλιά της δυνατής τούτης γης που οι θαλασσινοί άνεμοι σέρνονται πάνω της, εδώ νοιώθω πως, σ’ αυτά τα ρωτήματα και τα αισθήματα (που κλείνουν, στα μυστικά τους βάθη, δική τους ζωή κι υπόσταση), κανείς άνθρωπος δε μπορεί να σας αποκριθεί. Γιατί, κι καλύτεροι τους ακόμα, προδίνονται απ’ τις λέξεις, άμα πρέπει οι λέξεις αυτές να εκφράσουν τις λεπτότατες αποχρώσεις και τα σχεδόν ανέκφραστα Πιστεύω, ωστόσο, πως δε θα μένατε χωρίς απόκριση, αν σταματούσατε σε πράγματα σαν κι αυτά, που τώρα, ξαναδίνουν στα μάτια μου την πρωτυτερινή δύναμη τους. Άμα σταματήσετε στη Φύση, σ’ ότι απλό έχει, ότι μικρό, που σχεδόν κανείς δεν το προσέχει και που, ολωσδιόλου άξαφνα κι απρόσμενα, μπορεί να γίνει γιγάντιο κι απροσμέτρητο. Άμα απλώσετε την αγάπη σας πάνω στ΄ αδύνατα κι ασήμαντα. Άμα ταπεινά αποζητήσετε να κερδίσετε, σαν απλός δουλευτής τους, την εμπιστοσύνη αυτών που μοιάζουν φτωχά κι έρημα – τότε το κάθε τι θα σας φανεί πιο εύκολο, πιο αρμονικό, πιο συμφιλιωτικό ας πούμε: ίσως η νόηση σας να μένει πίσω, ξαφνιασμένη, μα η εσώτατη συνείδηση σας θα ξυπνήσει και θα καταλάβει….
Πηγή: Ein Brief an Franz Xaver Kappus von Rainer Maria Rilke
z. Zt. Worpswede bei Bremen, am 16. Juli 1903
P.S. Η μετάφραση είναι του Μάριου Πλωρίτη
… Εδώ, στην αγκαλιά της δυνατής τούτης γης που οι θαλασσινοί άνεμοι σέρνονται πάνω της, εδώ νοιώθω πως, σ’ αυτά τα ρωτήματα και τα αισθήματα (που κλείνουν, στα μυστικά τους βάθη, δική τους ζωή κι υπόσταση), κανείς άνθρωπος δε μπορεί να σας αποκριθεί. Γιατί, κι καλύτεροι τους ακόμα, προδίνονται απ’ τις λέξεις, άμα πρέπει οι λέξεις αυτές να εκφράσουν τις λεπτότατες αποχρώσεις και τα σχεδόν ανέκφραστα Πιστεύω, ωστόσο, πως δε θα μένατε χωρίς απόκριση, αν σταματούσατε σε πράγματα σαν κι αυτά, που τώρα, ξαναδίνουν στα μάτια μου την πρωτυτερινή δύναμη τους. Άμα σταματήσετε στη Φύση, σ’ ότι απλό έχει, ότι μικρό, που σχεδόν κανείς δεν το προσέχει και που, ολωσδιόλου άξαφνα κι απρόσμενα, μπορεί να γίνει γιγάντιο κι απροσμέτρητο. Άμα απλώσετε την αγάπη σας πάνω στ΄ αδύνατα κι ασήμαντα. Άμα ταπεινά αποζητήσετε να κερδίσετε, σαν απλός δουλευτής τους, την εμπιστοσύνη αυτών που μοιάζουν φτωχά κι έρημα – τότε το κάθε τι θα σας φανεί πιο εύκολο, πιο αρμονικό, πιο συμφιλιωτικό ας πούμε: ίσως η νόηση σας να μένει πίσω, ξαφνιασμένη, μα η εσώτατη συνείδηση σας θα ξυπνήσει και θα καταλάβει….
Πηγή: Ein Brief an Franz Xaver Kappus von Rainer Maria Rilke
z. Zt. Worpswede bei Bremen, am 16. Juli 1903
P.S. Η μετάφραση είναι του Μάριου Πλωρίτη
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου