Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γράμματα, VΙΙΙ

Είμαι της γνώμης Χριστίνα, πως δεν θα μπορούσα ν’ απαντήσω καλύτερα και ακόμη με μεγαλύτερη ακρίβεια, στα όσα μου είπες, παρά μόνον αν σε διαβεβαίωνα πόσο βαθειά κατανοώ την αιτία που σε ώθησε.
Ολοένα αμφιβάλλεις, και βασανίζεσαι από τους φόβους σου. Σε τίποτα δεν πιστεύεις απ’ ότι σε περιβάλλει, ακόμα και στα πιο θαμβωτικά σε ισχύ γιατί όλα τα βλέπεις σαθρά, ετοιμόρροπα, κι όλα τα αισθάνεσαι να ρεύουν, να στραγγίζουν, να λιώνουν κάτω από μία άγνωστη αλλά αμείλικτη και αμετάκλητη απειλή.
Σκέψου ότι ίσως αυτό να λες: - Πρέπει να προσέχω τον ίδιο τον εαυτό μου, τις ίδιες τις φιλοδοξίες μου γιατί από εκεί μέσα μπορεί να ξεπηδήσει ο εχθρός.
Μου είπες νοιώθεις ότι όσο ανέρχεσαι, κι όσο καταχτάς τη ζωή, τόσο περισσότερο τα εξετάζεις όλα, ακόμα και τα πιο ασήμαντα. Αισθάνεσαι ότι η ζωή σου μπορεί να καταστραφεί από μία αβλεψία, από ένα μικρό λαθάκι, από μία παράλειψη ή υποτίμηση της στιγμής. Πιστεύεις ότι κάθε μέρα οι κίνδυνοι μεγαλώνουν, κι αν δεν διατηρείσαι ξάγρυπνη, οι κίνδυνοι που παραμονεύουν πλάι σου μπορεί να σε εκμηδενίσουν.
Τότε, πίστεψε και στην επίγνωση, στην άκρα επίγνωση των κινδύνων. Εξωτερίκευσε αυτή την επίγνωση σαν γνώση – γνώση αντλημένη από πείρα – που προλαβαίνει ή μπορεί να προλάβει τις συμφορές. Πρόβαλλε αυτή τη γνώση όμως όχι σαν άμεσο γεγονός αλλά σαν αναμενόμενη απειλή. Άντλησε αυτή τη γνώση από το παρελθόν και πρόβαλλε την στο ζωντανό παρόν.
Μην αφήσεις, Χριστίνα, τους φόβους σου να σε καταποντίσουν. Μετουσίωσε τους σε δράση. Εξακολούθησε να εξετάζεις γύρω σου και μέσα σου. Παρατήρησε και να μην αποφεύγεις να εκτιμάς σωστά ότι σε περιβάλλει. Οι ανύποπτοι είναι οι πραγματικοί τυφλοί. Αυτό είναι το λογικό σχήμα που προτάσσει η γνώση – η εμπειρία – απέναντι στους αόρατους κινδύνους. Για να παραμείνει ο κίνδυνος μεταφορικός κι όχι εμπράγματος, ειδάλλως σκέψου την κατάληξη του Καίσαρα όπως την περιγράφει ο Καβάφης στο ποίημα του «Μάρτιαι Ειδοί»

Μάρτιαι Ειδοί

Τα μεγαλεία να φοβάσαι, ω ψυχή.
Και τες φιλοδοξίες σου να υπερνικήσεις
αν δεν μπορείς, με δισταγμό και προφυλάξεις
να τες ακολουθείς. Και όσο εμπροστά προβαίνεις,
τόσο εξεταστική, προσεκτική να είσαι.
Κι όταν θα φθάσεις στην ακμή σου, Καίσαρ πια·
έτσι περιωνύμου ανθρώπου σχήμα όταν λάβεις,
τότε κυρίως πρόσεξε σα βγεις στον δρόμον έξω,
εξουσιαστής περίβλεπτος με συνοδεία,
αν τύχει και πλησιάσει από τον όχλο
κανένας Αρτεμίδωρος, που φέρνει γράμμα,
και λέγει βιαστικά «Διάβασε αμέσως τούτα,
είναι μεγάλα πράγματα που σ' ενδιαφέρουν»,
μη λείψεις να σταθείς· μη λείψεις ν' αναβάλεις
κάθε ομιλίαν ή δουλειά· μη λείψεις τους διαφόρους
που χαιρετούν και προσκυνούν να τους παραμερίσεις
(τους βλέπεις πιο αργά)· ας περιμένει ακόμη
κ' η Σύγκλητος αυτή, κ' ευθύς να τα γνωρίσεις
τα σοβαρά γραφόμενα του Αρτεμιδώρου.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης


Νάσαι γεμάτη Εμπιστοσύνη

Ανοιχτή Γραμμή

Σημ.: Ο Αρτεμίδωρος προσπάθησε να προειδοποιήσει τον Ιούλιο Καίσαρα (δίδοντας του ένα σημείωμα) για το σχέδιο δολοφονίας του από τους Βρούτο και Κάσσιο.Ένας προφήτης είχε προειδοποιήσει τον Καίσαρα να προσέχει τη 15η ημέρα του Μαρτίου («Μάρτιαι Ειδοί»), ημέρα κατά την οποία προσπάθησε να τον ενημερώσει ο Αρτεμίδωρος.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα Αγαπημένη μου - να που βρήκα την κατάλληλη προσφώνηση σ’ αυτά τα παθητικά κρυφομιλήματα -. Σας έχω συναντήσει σ’ όλες τις προηγούμενες ζωές μου, όλους τους περασμένους αιώνες. Στη Βερόνα, στο κατάστρωμα ενός πλοίου, στις σελίδες του Ethica seu scito te ipsum, στο Ασμα Ασμάτων. Μ’ αυτόν το Αρχαίο Πτερνιστή τον Χρόνο, αναμετρήθηκα σαν ίσος προς ίσο. Έγινα, προς χάρη σας, ποιητής για να διαφιλονικήσω μαζί του. Για μην σας εγκαταλείψω στη σκόνη  του Καιρού. Για να ξορκίσω τον βραχνά της φθοράς με τις στροφές μου. Δεν ήταν ο βάρδος του Avon που τον φοβέριζε. Εγώ ήμουν. Devouring Time, blunt thou the lion's paws, And make the earth devour her own sweet brood; Pluck the keen teeth from the fierce tiger's jaws, And burn the long-lived phoenix in her blood; Make glad and sorry seasons as thou fleets, And do whate'er thou wilt, swift-footed Time, To the wide world and all her fading sweets; But I forbid thee one most heinous crime: O, car...

Έχει μέσα της βαθιά νοήματα κήπων και ουρανών

Tu chiami una vita Fatica d'amore, tristezza, tu chiami una vita che dentro, profonda, ha nomi di cieli e giardini. E fosse mia carne che il dono di male trasforma. Kαι αυτό το λες Ζωή Αποκαμωμένη από έρωτα, μελαγχολείς λέγοντας το Ζωή κι όμως έχει μέσα της βαθιά νοήματα κήπων και ουρανών Κι ήταν το κορμί μου που του κακού το δώρο μεταμόρφωσε Source: Από το ομώνυμο ποίημα του Salvatore Quasimodo, Nobel Λογοτεχνίας 1959 Η απόδοση στα Ελληνικά έγινε από εμένα. Δείτε σε video δύο διαφορετικές αποδόσεις του ποιήματος. Η μία αποδίδεται από την performer April Armstong: Η άλλη είναι ένα απόσπασμα από την ταινία ‘Washington Square’ (1997):

Μια Χριστουγεννιάτικη ιστορία

T'was the night before Christmas, when all through the house Not a creature was stirring, --not even a mouse; The stockings were hung by the chimney with care, In hopes that St. Nicholas soon would be there. The children were nestled all snug in their beds, While visions of sugar-plums danced in their heads; And mamma in her 'kerchief, and I in my cap, Had just settled down for a long winter's nap, When out on the lawn there arose such a clatter, I sprang from the bed to see what was the matter. Away to the window I flew like a flash, Tore open the shutters and threw up the sash. The moon on the breast of the new-fallen snow Gave the lustre of mid-day to objects below, When, what to my wondering eyes should appear, But a miniature sleigh, and eight tiny reindeer, With a little old driver, so lively and quick, I knew in a moment it must be St. Nick. More rapid than eagles his coursers they came, And he whistled, and shouted, and called them by name; "Now, DASHER! now, D...