Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γράμματα, X





Το συναρπαστικό σ’ αυτόν τον πίνακα είναι ότι μας δίνει την εντύπωση πως κρυφοκοιτάμε σ’ ένα δωμάτιο. Ο Vermeerr δημιουργεί αυτή την αίσθηση αφήνοντας την πόρτα ανοικτή και τραβώντας την κουρτίνα στο πλάι.
Έτσι έχουμε την εντύπωση ότι στεκόμαστε στο χολ και κοιτάμε αδιάκριτα στο δωμάτιο, όπου μια γυναίκα κάθεται, δίπλα στο τζάκι - σημείο ασίγαστου παθους -, κρατώντας στο αριστερό της χέρι ένα λαούτο και στο δεξί της ένα γράμμα. Με κάποια έκπληξη στρέφεται προς την υπηρέτρια, που στέκεται πλάι της και κοιτάει με περιέργεια το γράμμα που μόλις έφερε. Και οι δύο γυναίκες μαντεύουν το περιεχόμενο του γράμματος.
Αλλά γιατί το γράμμα να είναι ερωτικό;
Τα κρυμμένα σύμβολα του πίνακα το αποκαλύπτουν!
Στο βάθος φαίνεται ένας πίνακας με ζωγραφισμένο ένα πλοίο να πλέει σε ήρεμη θάλασσα. Τον 17ο αιώνα αυτός ήταν ένας ξεκάθαρος συμβολισμός της Αγάπης. Η θάλασσα είναι η Αγάπη και το πλοίο ο αγαπημένος που έρχεται. Το λαούτο είναι επίσης σύμβολο αγάπης και τα φύλλα με τις νότες δείχνουν ότι κάποιον περιμένει να παίξουν μαζί. Οι σκόρπιοι δρόγκοι στο πάτωμα και τα πεταγμένα πασουμάκια – Ολλανδικός ευφημισμός για τον παράνομο Έρωτα - δείχνουν «ανάρμοστη σχέση».
Για τον Έρωτα αυτό έχει παραμεμελήσει το σπίτι της. Απλυτα ρούχα σ' ενα καλάθει και μια σκούπα στη γωνία το μαρτυρούν.

Ο άλλος πίνακας, όμως, δείχνει ένα ήρεμο και γαλήνιο τοπίο.
Δεν πρέπει λοιπόν η γυναίκα να φοβάται. Άδικα ανησυχεί. Τα νέα είναι καλά.

Πηγή: «De Liefdesbrief”, Johannes Vermeer, 1667, Rijksmuseum, Amsterdam.
Από χθες εκτίθεται στο Palazzo Barberini, Roma

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα Αγαπημένη μου - να που βρήκα την κατάλληλη προσφώνηση σ’ αυτά τα παθητικά κρυφομιλήματα -. Σας έχω συναντήσει σ’ όλες τις προηγούμενες ζωές μου, όλους τους περασμένους αιώνες. Στη Βερόνα, στο κατάστρωμα ενός πλοίου, στις σελίδες του Ethica seu scito te ipsum, στο Ασμα Ασμάτων. Μ’ αυτόν το Αρχαίο Πτερνιστή τον Χρόνο, αναμετρήθηκα σαν ίσος προς ίσο. Έγινα, προς χάρη σας, ποιητής για να διαφιλονικήσω μαζί του. Για μην σας εγκαταλείψω στη σκόνη  του Καιρού. Για να ξορκίσω τον βραχνά της φθοράς με τις στροφές μου. Δεν ήταν ο βάρδος του Avon που τον φοβέριζε. Εγώ ήμουν. Devouring Time, blunt thou the lion's paws, And make the earth devour her own sweet brood; Pluck the keen teeth from the fierce tiger's jaws, And burn the long-lived phoenix in her blood; Make glad and sorry seasons as thou fleets, And do whate'er thou wilt, swift-footed Time, To the wide world and all her fading sweets; But I forbid thee one most heinous crime: O, car...

Πρωτοσέλιδο

Η Φιλοσοφία ως θεραπεία έχει μια εμπειρία 25 αιώνων σχεδόν. H Φιλοσοφία υπήρξε ανέκαθεν οδηγός του ανθρώπου, γιατί καλλιεργεί το συναίσθημα, οξύνει το λογικό, διευρύνει τη σκέψη, προσανατολίζει τη συμπεριφορά. Βοηθάει τον άνθρωπο να σκεφθεί πάνω στο νόημα της ζωής, να ζήσει με πληρότητα, όχι μόνο λογικά αλλά και βιωματικά. Αποτελεί το μέσο με το οποίο ό άνθρωπος συμφιλιώνεται με τη ζωή του, αφού ενισχύει τη δυνατότητα κριτικής επεξεργασίας των διαφόρων προβλημάτων. Η Φιλοσοφία διαμορφώνει άγρυπνη συνείδηση, που μας σώζει από τα δίχτυα της προπαγάνδας και το λήθαργο της παθητικής και γι αυτό πολλές φορές αβάσταχτης ανιαρής πραγματικότητας. Η Φιλοσοφία γίνεται το βασικότερο μέσο συνειδητοποίησης και οριοθέτησης του Εγώ. Είναι δηλαδή η ουσιαστικότερη προϋπόθεση για να αποφασίσει ο άνθρωπος τι θα κάνει με τον εαυτό του, μέχρι που φθάνουν οι δυνατότητες του και πως θα ζήσει τη ζωή του. Η Φιλοσοφία ως φιλία σοφίας αναφέρεται όχι μόνο στην αγάπη για γνώση, αλλά και στην ...

Είμαι άνθρωπος ειλικρινής...

Yo soy un hombre sincero De donde crece la palma, Y antes de morirme quiero Echar mis versos del alma. Yo vengo de todas partes, Y hacia todas partes voy. Arte soy entre las artes, En los montes, monte soy... …Todo es hermoso y constante, Todo es musica y razon, Y todo, como el diamante, Antes que luz es carbon… III …Con los pobres de la tierra Quiero yo mi suerte echar: El arroyo de la sierra Me complace más que el mar. XXV …¡Yo quiero, cuando me muera Sin patria, pero sin amo, Tener en mi losa un ramo De flores, y una bandera! XXXIX Cultivo una rosa blanca En julio como en enero, Para el amigo sincero Que me da su mano franca. Y para el cruel que me arranca El corazón con que vivo, Cardo ni oruga cultivo; Cultivo la rosa blanca. Είμαι άνθρωπος ειλικρινής, Από ‘κεί που οι φοίνικες αξαίνουν. Και πριν με φθάσει ο θάνατος, τα ποιήματα που λαχταρώ απ΄ την ψυχή μου βγαίνουν. Από τα πάντα έρχομαι Και στο παντού πηγαίνω Τέχνη στις τέχνες γίνομαι ...