Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ποίηση και Συμβουλευτική, XVIII

Gaily bedight,
A gallant knight,
In sunshine and in shadow
Had journeyed long,
Singing a song,
In search of Eldorado.

But he grew old-
This knight so bold-
And o'er his heart a shadow
Fell as he found
No spot of ground
That looked like Eldorado.

And, as his strength
Failed him at length,
He met a pilgrim shadow-
"Shadow," said he, "Where can it be-
This land of Eldorado?"

"Over the Mountains
Of the Moon,
Down the Valley of the Shadow,
Ride, boldly ride,"
The shade replied-
"If you seek for Eldorado!"

Ο ψυχωμένος καβαλάρης
Με πλουμί και χαρμονή
Μακρύ ταξίδι αρχινεί,
Με καταχνιά και με λιακάδα,
Τραγουδώντας για να ‘βρει
τη Χρυσή Πεδιάδα.

Άσπρίζει όμως
Ο γενναίος Ευγενής-
Και η καρδιά του έχει μαυρίσει•
Τη γη του Ελντοράντο
δεν έχει ακόμα
αντικρύσει.

Και καθώς η ρώμη του
Σιγά –σιγά τον παρατά
Το φάντασμα οδοιπόρου συναντά-
«Ίσκιε», του μιλά,
«Που να βρίσκεται τώρα-
Του Ελντοράντο η χώρα;»

«Με θάρρος καβάλα τ’ άλογο σου,
Ψηλά στ’ απάτητα βουνά,
Μέχρι το φεγγάρι,
Και τη σκοτεινή πεδιάδα»,
Ο ίσκιος του απαντά –
«Και θα’ βρεις τη Χρυσή Κοιλάδα!»

Πηγή: "Eldorado" by Edgar Allen Poe


P.S. Διασκευή του ποιήματος ακούγεται στο ελεγειακό western "El Dorado" του Howard Hawks.
Οι στίχοι είναι του John Gabriel, η μουσική του Nelson Riddle και το τραγουδά ο George Alexander, που συνοδεύεται από τους The Mellomen.

Ο μύθος του El Dorado ξεκινά το 1530 όταν ο Ισπανός κατακτητής Gonzalo Jimenez de Quesada ανακάλυψε το έθνος των Muisca στις Άνδεις, στη σημερινή Κολομβία. Στα ισπανικά σημαίνει «το Χρυσό Βασίλειο» για την ανακάλυψη του οποίου, στην κοιλάδα του Αμαζόνιου, ξεκίνησαν το 1541 από το Quito – πρωτεύουσα του Ecuador -, οι Ισπανοί Francisco Orellana και Gonzalo Pizarro.
Τον Gonzalo Jimenez de Quesada μάλλον είχε στο νου του ο Miguel de Cervantes Saavedra όταν έγραφε τον Don Quixote de la Mancha.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα Αγαπημένη μου - να που βρήκα την κατάλληλη προσφώνηση σ’ αυτά τα παθητικά κρυφομιλήματα -. Σας έχω συναντήσει σ’ όλες τις προηγούμενες ζωές μου, όλους τους περασμένους αιώνες. Στη Βερόνα, στο κατάστρωμα ενός πλοίου, στις σελίδες του Ethica seu scito te ipsum, στο Ασμα Ασμάτων. Μ’ αυτόν το Αρχαίο Πτερνιστή τον Χρόνο, αναμετρήθηκα σαν ίσος προς ίσο. Έγινα, προς χάρη σας, ποιητής για να διαφιλονικήσω μαζί του. Για μην σας εγκαταλείψω στη σκόνη  του Καιρού. Για να ξορκίσω τον βραχνά της φθοράς με τις στροφές μου. Δεν ήταν ο βάρδος του Avon που τον φοβέριζε. Εγώ ήμουν. Devouring Time, blunt thou the lion's paws, And make the earth devour her own sweet brood; Pluck the keen teeth from the fierce tiger's jaws, And burn the long-lived phoenix in her blood; Make glad and sorry seasons as thou fleets, And do whate'er thou wilt, swift-footed Time, To the wide world and all her fading sweets; But I forbid thee one most heinous crime: O, car...

Πρωτοσέλιδο

Η Φιλοσοφία ως θεραπεία έχει μια εμπειρία 25 αιώνων σχεδόν. H Φιλοσοφία υπήρξε ανέκαθεν οδηγός του ανθρώπου, γιατί καλλιεργεί το συναίσθημα, οξύνει το λογικό, διευρύνει τη σκέψη, προσανατολίζει τη συμπεριφορά. Βοηθάει τον άνθρωπο να σκεφθεί πάνω στο νόημα της ζωής, να ζήσει με πληρότητα, όχι μόνο λογικά αλλά και βιωματικά. Αποτελεί το μέσο με το οποίο ό άνθρωπος συμφιλιώνεται με τη ζωή του, αφού ενισχύει τη δυνατότητα κριτικής επεξεργασίας των διαφόρων προβλημάτων. Η Φιλοσοφία διαμορφώνει άγρυπνη συνείδηση, που μας σώζει από τα δίχτυα της προπαγάνδας και το λήθαργο της παθητικής και γι αυτό πολλές φορές αβάσταχτης ανιαρής πραγματικότητας. Η Φιλοσοφία γίνεται το βασικότερο μέσο συνειδητοποίησης και οριοθέτησης του Εγώ. Είναι δηλαδή η ουσιαστικότερη προϋπόθεση για να αποφασίσει ο άνθρωπος τι θα κάνει με τον εαυτό του, μέχρι που φθάνουν οι δυνατότητες του και πως θα ζήσει τη ζωή του. Η Φιλοσοφία ως φιλία σοφίας αναφέρεται όχι μόνο στην αγάπη για γνώση, αλλά και στην ...

Είμαι άνθρωπος ειλικρινής...

Yo soy un hombre sincero De donde crece la palma, Y antes de morirme quiero Echar mis versos del alma. Yo vengo de todas partes, Y hacia todas partes voy. Arte soy entre las artes, En los montes, monte soy... …Todo es hermoso y constante, Todo es musica y razon, Y todo, como el diamante, Antes que luz es carbon… III …Con los pobres de la tierra Quiero yo mi suerte echar: El arroyo de la sierra Me complace más que el mar. XXV …¡Yo quiero, cuando me muera Sin patria, pero sin amo, Tener en mi losa un ramo De flores, y una bandera! XXXIX Cultivo una rosa blanca En julio como en enero, Para el amigo sincero Que me da su mano franca. Y para el cruel que me arranca El corazón con que vivo, Cardo ni oruga cultivo; Cultivo la rosa blanca. Είμαι άνθρωπος ειλικρινής, Από ‘κεί που οι φοίνικες αξαίνουν. Και πριν με φθάσει ο θάνατος, τα ποιήματα που λαχταρώ απ΄ την ψυχή μου βγαίνουν. Από τα πάντα έρχομαι Και στο παντού πηγαίνω Τέχνη στις τέχνες γίνομαι ...