Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Συναισθήματα, V

Wem der grosse Wurf gelungen,
Eines Freundes Freund zu sein;
Wer ein holdes Weib errungen,
Mische seinen Jubel ein!
Ja, wer auch nur eine Seele
Sein nennt auf dem Erdenrund!
Und wer's nie gekonnt, der stehle
Weinend sich aus diesem Bund!

Whoever has succeeded in the great attempt
To be a friend's friend;
Whoever has won a lovely woman
Add in his jubilation!
Yes, who calls even one soul
His own on the earth's sphere!
And whoever never could achieve this,
Let him steal away crying from this gathering!


Αυτός που κατορθώνει
Φίλος στο φίλο του να γίνει
και την αγάπη μιας γυναίκας να κερδίσει
τη χαρά του, ας μας δωρίσει!
Ναι! Και αυτόν ακόμα
που ολομόναχη ψυχή στο κόσμο είναι,
αφήστε τον χαρά να μας αρπάξει
και ας αποτραβηχτεί να κλάψει

Πηγή: «Symphony No. 9 in D minor, Opus 125 » von Ludwig van Beethoven

P.S. Η Ενάτη Συμφωνία τελείωσε το 1824 και περιλαμβάνει ένα απόσπασμα από την «Ωδή της Χαράς - An die Freude» που γράφτηκε το 1785 από τον Friedrich Schiller. Είναι η πρώτη φορά που σ’ ένα συμφωνικό έργο ακούγεται ανθρώπινη φωνή στο ίδιο επίπεδο με τα όργανα, ακριβώς για να δοθεί έμφαση στο χαροποιό συναίσθημα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα Αγαπημένη μου - να που βρήκα την κατάλληλη προσφώνηση σ’ αυτά τα παθητικά κρυφομιλήματα -. Σας έχω συναντήσει σ’ όλες τις προηγούμενες ζωές μου, όλους τους περασμένους αιώνες. Στη Βερόνα, στο κατάστρωμα ενός πλοίου, στις σελίδες του Ethica seu scito te ipsum, στο Ασμα Ασμάτων. Μ’ αυτόν το Αρχαίο Πτερνιστή τον Χρόνο, αναμετρήθηκα σαν ίσος προς ίσο. Έγινα, προς χάρη σας, ποιητής για να διαφιλονικήσω μαζί του. Για μην σας εγκαταλείψω στη σκόνη  του Καιρού. Για να ξορκίσω τον βραχνά της φθοράς με τις στροφές μου. Δεν ήταν ο βάρδος του Avon που τον φοβέριζε. Εγώ ήμουν. Devouring Time, blunt thou the lion's paws, And make the earth devour her own sweet brood; Pluck the keen teeth from the fierce tiger's jaws, And burn the long-lived phoenix in her blood; Make glad and sorry seasons as thou fleets, And do whate'er thou wilt, swift-footed Time, To the wide world and all her fading sweets; But I forbid thee one most heinous crime: O, car...

Πρωτοσέλιδο

Η Φιλοσοφία ως θεραπεία έχει μια εμπειρία 25 αιώνων σχεδόν. H Φιλοσοφία υπήρξε ανέκαθεν οδηγός του ανθρώπου, γιατί καλλιεργεί το συναίσθημα, οξύνει το λογικό, διευρύνει τη σκέψη, προσανατολίζει τη συμπεριφορά. Βοηθάει τον άνθρωπο να σκεφθεί πάνω στο νόημα της ζωής, να ζήσει με πληρότητα, όχι μόνο λογικά αλλά και βιωματικά. Αποτελεί το μέσο με το οποίο ό άνθρωπος συμφιλιώνεται με τη ζωή του, αφού ενισχύει τη δυνατότητα κριτικής επεξεργασίας των διαφόρων προβλημάτων. Η Φιλοσοφία διαμορφώνει άγρυπνη συνείδηση, που μας σώζει από τα δίχτυα της προπαγάνδας και το λήθαργο της παθητικής και γι αυτό πολλές φορές αβάσταχτης ανιαρής πραγματικότητας. Η Φιλοσοφία γίνεται το βασικότερο μέσο συνειδητοποίησης και οριοθέτησης του Εγώ. Είναι δηλαδή η ουσιαστικότερη προϋπόθεση για να αποφασίσει ο άνθρωπος τι θα κάνει με τον εαυτό του, μέχρι που φθάνουν οι δυνατότητες του και πως θα ζήσει τη ζωή του. Η Φιλοσοφία ως φιλία σοφίας αναφέρεται όχι μόνο στην αγάπη για γνώση, αλλά και στην ...

Είμαι άνθρωπος ειλικρινής...

Yo soy un hombre sincero De donde crece la palma, Y antes de morirme quiero Echar mis versos del alma. Yo vengo de todas partes, Y hacia todas partes voy. Arte soy entre las artes, En los montes, monte soy... …Todo es hermoso y constante, Todo es musica y razon, Y todo, como el diamante, Antes que luz es carbon… III …Con los pobres de la tierra Quiero yo mi suerte echar: El arroyo de la sierra Me complace más que el mar. XXV …¡Yo quiero, cuando me muera Sin patria, pero sin amo, Tener en mi losa un ramo De flores, y una bandera! XXXIX Cultivo una rosa blanca En julio como en enero, Para el amigo sincero Que me da su mano franca. Y para el cruel que me arranca El corazón con que vivo, Cardo ni oruga cultivo; Cultivo la rosa blanca. Είμαι άνθρωπος ειλικρινής, Από ‘κεί που οι φοίνικες αξαίνουν. Και πριν με φθάσει ο θάνατος, τα ποιήματα που λαχταρώ απ΄ την ψυχή μου βγαίνουν. Από τα πάντα έρχομαι Και στο παντού πηγαίνω Τέχνη στις τέχνες γίνομαι ...