Philosophy Café - Φιλοσοφικό Καφενείο

LUDWIG WITTGENSTEIN 1889 - 1951 Δεν υπάρχει τίποτα γραμμένο στιν πλάκα του. Για να είναι συνεπής με την καταληκτική φράση του μεγάλου έργου του. "Wovon man nicht sprechen kann, dar?ber muss man schweigen - Για όσα δεν μπορεί να μιλά κανείς καλύτερα να σωπαίνει, Tractatus Logico-Philosophicus - Satz 7 ". Υπάρχει μόνον μία σκάλα για να θυμίζει μία άλλη πρόταση του: "Meine S?tze erl?utern dadurch, dass sie der, welcher mich versteht, am Ende als unsinnig erkennt, wenn er durch sie - auf ihnen - ?ber sie hinausgestiegen ist. (Er muss sozusagen die Leiter wegwerfen, nachdem er auf ihr hinaufgestiegen ist.) Er muss diese S?tze ?berwinden, dann sieht er die Welt richtig - Tractatus Logico-Philosophicus , Satz 6.54 " "Οι δικές μου προτάσεις αποσαφηνίζονται ως εξής: Αυτός, που εν τέλει, με κατανοεί τις αναγνωρίζει σαν ανόητες, όταν πια τις έχει χρησιμοποιήσει –σαν σκαλιά – για να σκαρφαλώσει πέρα από αυτές. (Πρέπει, κατά κάποιο τρόπο, να πετάξει τη σκάλα μ...

The expense of spirit in a waste of shame Is lust in action; and till action, lust Is perjured, murderous, bloody, full of blame, Savage, extreme, rude, cruel, not to trust, Enjoy'd no sooner but despised straight, Past reason hunted, and no sooner had Past reason hated, as a swallow'd bait On purpose laid to make the taker mad; Mad in pursuit and in possession so; Had, having, and in quest to have, extreme; A bliss in proof, and proved, a very woe; Before, a joy proposed; behind, a dream. All this the world well knows; yet none knows well To shun the heaven that leads men to this hell. Φρενών σπατάλη σ’ έρημο αίσχους είναι η πράξη της ηδονής. Κι είναι ως την πράξη η ηδονή ψεύτορκη, φόνισσα, αιμοβόρα να σπαράξει, άγρια, ασυγκράτητη, σκληρή, προδότρα, ωμή. Ώσπου να τη χαρείς, κι ευτύς ούτε τη θες, ξέφρενα τη ζητάς και μόλις τηνε βρεις ξέφρενα τη μισείς σαν δόλωμα που το ‘χαψες, επίτηδες βαλμένο για να τρελαθείς. Τρέλα είν’ ο πόθος της και τρέλα ο χορτασμός πριν, κατά και μετά, τ...

…Hier, wo ein gewaltiges Land um mich ist, ?ber das von den Meeren her die Winde gehen, hier f?hle ich, da? auf jene Fragen und Gef?hle, die in ihren Tiefen ein eigenes Leben haben, nirgend ein Mensch Ihnen antworten kann; denn es irren auch die Besten in den Worten, wenn sie Leisestes bedeuten sollen und fast Uns?gliches. Aber ich glaube trotzdem, da? Sie nicht ohne L?sung bleiben m?ssen, wenn Sie sich an Dinge halten, die denen ?hnlich sind, an welchen jetzt meine Augen sich erholen. Wenn Sie sich an die Natur halten, an das Einfache in ihr, an das Kleine, das kaum einer sieht, und das so unversehens zum Gro?en und Unerme?lichen werden kann; wenn Sie diese Liebe haben zu dem Geringen und ganz schlicht als ein Dienender das Vertrauen dessen zu gewinnen suchen, was arm scheint: dann wird Ihnen alles leichter, einheitlicher und irgendwie vers?hnender werden, nicht im Verstande vielleicht, der staunend zur?ckbleibt, aber in Ihrem innersten Bewu?tsein, Wach-sein und Wissen… … Εδώ, στην αγ...

ΕΠΙΚΟΥΡΟΣ ΜΕΝΟΙΚΕΙ ΧΑΙΡΕΙΝ. [122] ΜΗΤΕ ΝΕΟΣ ΤΙΣ ΩΝ ΜΕΛΛΕΤΩ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ, ΜΗΤΕ ΓΕΡΩΝ ΥΠΑΡΧΩΝ ΚΟΠΙΑΤΩ ΦΙΛΟΣΟΦΩΝ. ΟΥΤΕ ΓΑΡ ΑΩΡΟΣ ΟΥΔΕΙΣ ΕΣΤΙΝ ΟΥΤΕ ΠΑΡΩΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΑΤΑ ΨΥΧΗΝ ΥΓΙΑΙΝΟΝ. Ο ΔΕ ΛΕΓΩΝ Η ΜΗΠΩ ΤΟΥ ΦΙΛΟΣΟΦΕΙΝ ΥΠΑΡΧΕΙΝ ΩΡΑΝ Η ΠΑΡΕΛΗΛΥΘΕΝΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑΝ ΟΜΟΙΟΣ ΕΣΤΙ ΤΩ ΛΕΓΟΝΤΙ ΠΡΟΣ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΝ Η ΜΗ ΠΑΡΕΙΝΑΙ ΤΗΝ ΩΡΑΝ Η ΜΗΚΕΤΙ ΕΙΝΑΙ. ΩΣΤΕ ΦΙΛΟΣΟΦΗΤΕΟΝ ΚΑΙ ΝΕΩ ΚΑΙ ΓΕΡΟΝΤΙ, ΤΩ ΜΕΝ ΟΠΩΣ ΓΗΡΑΣΚΩΝ ΝΕΑΖΗ ΤΟΙΣ ΑΓΑΘΟΙΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΧΑΡΙΝ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ, ΤΩ ΔΕ ΟΠΩΣ ΝΕΟΣ ΑΜΑ ΚΑΙ ΠΑΛΑΙΟΣ Η ΔΙΑ ΤΗΝ ΑΦΟΒΙΑΝ ΤΩΝ ΜΕΛΛΟΝΤΩΝ, ΜΕΛΕΤΑΝ ΟΥΝ ΧΡΗ ΤΑ ΠΟΙΟΥΝΤΑ ΤΗΝ ΕΥΔΑΙΜΟΝΙΑΝ, ΕΙΠΕΡ ΠΑΡΟΥΣΗΣ ΜΕΝ ΑΥΤΗΣ ΠΑΝΤΑ ΕΧΟΜΕΝ, ΑΠΟΥΣΗΣ ΔΕ ΠΑΝΤΑ ΠΡΑΤΤΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΟ ΤΑΥΤΗΝ ΕΧΕΙΝ. Ο Επίκουρος χαιρετάει τον Μενοικέα, [122] Ούτε σαν νέος πρέπει κανείς να διστάζει να φιλοσοφεί, αλλά ούτε και όταν γεράσει να του λείπει η αυτή διάθεση. Κανένας μας δεν είναι ούτε πολύ μικρός, ούτε πολύ μεγάλος για να φροντίσει την ψυχική του υγεία. Αυτός, μάλιστα, που λέει ότι δεν προσφέρεται ο καιρός για φιλοσοφία, ή πως ο καιρός για φιλοσοφία παρήλθε, στην ουσ...

… Was ist also Wahrheit? Ein bewegliches Heer von Metaphern, Metonymien, Anthropomorphismen, kurz eine Summe von menschlichen Relationen, die, poetisch und rhetorisch gesteigert, ?bertragen, geschm?ckt wurden, und die nach langem Gebrauch einem Volke fest, canonisch und verbindlich d?nken: die Wahrheiten sind Illusionen, von denen man vergessen hat, dass sie welche sind, Metaphern, die abgenutzt und sinnlich kraftlos geworden sind, M?nzen, die ihr Bild verloren haben und nun als Metall, nicht mehr als M?nzen, in Betracht kommen…. … Και τι είναι λοιπόν η Αλήθεια; Ένας μετακινούμενος στρατός από μεταφορικές έννοιες, από αυθαίρετες ονομασίες, από την άποψη που έχουν οι άνθρωποι για τον κόσμο – με λίγα λόγια, ένα σύνολο από ανθρώπινες σχέσεις που έχουν κολακευθεί, αντιστραφεί και εξωραϊστεί ποιητικά και ρητορικά, και οι οποίες μετά από την μακροχρόνια χρήση τους φαίνονται σταθερές, να υπακούουν σε αρχές, υποχρεωτικές για τους ανθρώπους. Οι αλήθειες είναι ψευδαισθήσεις που ξεχάσαμε, εξαντλη...

Lo cielo i vostri movimenti inizia; non dico tutti, ma, posto ch'i' 'l dica, lume v'? dato a bene e a malizia, e libero voler; che, se fatica ne le prime battaglie col ciel dura, poi vince tutto, se ben si notrica. Σπρώχνει ο Θεός τις πρώτες ψυχορμές σας, όχι όλες – μα κι’ όλες να ‘ταν πάλι, σας δόθη φως, καλό κακό να δείτε, και λεύτερη βουλή, που κόπο αν νοιώθει στις πρώτες μάχες που ο ουρανός της δίνει, όλα, αν θρεφτεί καλά, νικάει στο τέλος. Πηγή: La Divina Commedia di Dante Alighieri, Purgatorio - Canto Canto XVI, vv. 73-78

… Und sie d?rfen sich nicht beirren lassen in Ihrer Einsamkeit, dadurch, da? etwas in Ihnen ist, das sich herausw?nscht aus ihr. Gerade dieser Wunsch wird Ihnen, wenn Sie ihn ruhig und ?berlegen und wie ein Werkzeug gebrauchen, Ihre Einsamkeit ausbreiten helfen ?ber weites Land. Die Leute haben (mit Hilfe von Konventionen) alles nach dem Leichten hin gel?st und nach des Leichten leichtester Seite; es ist aber klar, da? wir uns an das Schwere halten m?ssen; alles Lebendige h?lt sich daran, alles in der Natur w?chst und wehrt sich nach seiner Art und ist ein Eigenes aus sich heraus, versucht es um jeden Preis zu sein und gegen allen Widerstand. Wir wissen wenig, aber da? wir uns zu Schwerem halten m?ssen, ist eine Sicherheit, die uns nicht verlassen wird; es ist gut, einsam zu sein, denn Einsamkeit ist schwer; da? etwas schwer ist, mu? uns ein Grund mehr sein, es zu tun… …Μην αφήσετε να σας κυριέψει στη μοναξιά σας ανησυχία και ταραχή, επειδή νιώθετε μέσα σας ένα αόριστο πόθο να ξεφύγετε...