Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γράμματα, ΙX

Denn es ist nicht die Traegheit allein, welche macht, dass die menschlichen Verhaeltnisse sich so unsaeglich eintoenig und unerneut von Fall zu Fall wiederholen, es ist die Scheu vor irgendeinem neuen, nicht absehbaren Erlebnis, dem man sich nicht gewachsen glaubt.
Aber nur wer auf alles gefasst ist, wer nichts, auch das Raetselhafteste nicht, ausschliesst, wird die Beziehung zu einem andren als etwas Lebendiges leben und wird selbst sein eigenes Dasein ausschoepfen…

… Δεν φταίει μονάχα η τεμπελιά, που οι σχέσεις των ανθρώπων επαναλαμβάνονται με τόση ανείπωτη μονοτονία, χωρίς να ανανεώνονται κάθε φορά: φταίει και ο φόβος, ο φόβος μας μπροστά σε κάτι καινούργιο, που δεν μπορούμε να προμαντέψουμε ποιο θάναι το τέλος του και που δεν έχουμε το κουράγιο ν’ αναμετρηθούμε μαζί του. Όμως, μονάχα εκείνος που είναι προετοιμασμένος για όλα, που δεν αρνιέται τίποτα, ούτε και το αίνιγμα – μονάχα αυτός θα ζήσει τις σχέσεις ανθρώπου προς άνθρωπο σ’ όλη τους τη ζωντάνια, και, σύγκαιρα, θα φτάσει ως το βάθος της δικιάς του ύπαρξης…


Πηγή: Ein Brief an Franz Xaver Kappus von Rainer Maria Rilke.
Aus Borgeby gard, Flaedie, Schweden, am 12. August 1904

P.S. Η μετάφραση είναι του Μάριου Πλωρίτη

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα

Γράμματα σε μια Νέα Γυναίκα Αγαπημένη μου - να που βρήκα την κατάλληλη προσφώνηση σ’ αυτά τα παθητικά κρυφομιλήματα -. Σας έχω συναντήσει σ’ όλες τις προηγούμενες ζωές μου, όλους τους περασμένους αιώνες. Στη Βερόνα, στο κατάστρωμα ενός πλοίου, στις σελίδες του Ethica seu scito te ipsum, στο Ασμα Ασμάτων. Μ’ αυτόν το Αρχαίο Πτερνιστή τον Χρόνο, αναμετρήθηκα σαν ίσος προς ίσο. Έγινα, προς χάρη σας, ποιητής για να διαφιλονικήσω μαζί του. Για μην σας εγκαταλείψω στη σκόνη  του Καιρού. Για να ξορκίσω τον βραχνά της φθοράς με τις στροφές μου. Δεν ήταν ο βάρδος του Avon που τον φοβέριζε. Εγώ ήμουν. Devouring Time, blunt thou the lion's paws, And make the earth devour her own sweet brood; Pluck the keen teeth from the fierce tiger's jaws, And burn the long-lived phoenix in her blood; Make glad and sorry seasons as thou fleets, And do whate'er thou wilt, swift-footed Time, To the wide world and all her fading sweets; But I forbid thee one most heinous crime: O, car...

Έχει μέσα της βαθιά νοήματα κήπων και ουρανών

Tu chiami una vita Fatica d'amore, tristezza, tu chiami una vita che dentro, profonda, ha nomi di cieli e giardini. E fosse mia carne che il dono di male trasforma. Kαι αυτό το λες Ζωή Αποκαμωμένη από έρωτα, μελαγχολείς λέγοντας το Ζωή κι όμως έχει μέσα της βαθιά νοήματα κήπων και ουρανών Κι ήταν το κορμί μου που του κακού το δώρο μεταμόρφωσε Source: Από το ομώνυμο ποίημα του Salvatore Quasimodo, Nobel Λογοτεχνίας 1959 Η απόδοση στα Ελληνικά έγινε από εμένα. Δείτε σε video δύο διαφορετικές αποδόσεις του ποιήματος. Η μία αποδίδεται από την performer April Armstong: Η άλλη είναι ένα απόσπασμα από την ταινία ‘Washington Square’ (1997):

Η ζωή του ανθρώπου είναι καμωμένη από καιρούς

Σκέψη του παροδικού που σε παραλύει. Σπίτια, θάνατοι, χωρισμοί. Η ζωή του ανθρώπου είναι καμωμένη από καιρούς: καιρός να σπείρεις, καιρός να θερίσεις, καιρός της θλίψης, καιρός της χαράς, καιρός της αγάπης, καιρός της μοναξιάς. Αν το σκεφτείς έτσι, θα μπορέσεις και στη χαμηλότερη στιγμή να στηριχτείς, γιατί κι αυτή θα ανήκει σ’ έναν από τους καιρούς της ζωής σου. Πηγή: Γιώργος Σεφέρης (1977). Μέρες Γ΄, 1934-1940. Αθήνα: Ίκαρος.